Lunasa
foto: Lunasa-vlnr-Kevin-Crawford-Ed-Boyd-Trevor-Hutchinson-Sean-Smyth-Cillian-Vallely-scaled.
Dorpshuis Renesse, zaterdag 18 april 20.15 uur
Lunasa in Dorpshuis Renesse? Dat klinkt ongeveer als “Bruce Springsteen treedt op in de Spot”. Of voor mijn part “André Rieu komt naar ’t Kerkje van Ellisdiek”. Droom maar lekker verder… maar dat van Lunasa is dus keiharde werkelijkheid! Het is Theaters aan zee gelukt om op zaterdag 18 april 2026 (aanvang 20:15 uur) deze Ierse topper voor een eenmalig concert te strikken.
Lunasa draait al zo’n dertig jaar mee. De naam verwijst naar een Keltische oogstfeest LughnasadhI en een feest bouwen en oogsten heeft de formatie met louter topmusici gedaan. Kevin Crawford (houten dwarsfluit, tin whistle) is dankzij zijn ongerepte humor de spokesman van de formatie. Zijn tegenpool is oprichter Trevor Hutchinson, ooit deel uit makend van de roemruchte Waterboys, maar muzikaal stuwend met zijn contrabas. Het duo wordt aangevuld door mede oprichter Sean Smyth (fiddle, low whistle en ex Donal Lunny’s Coolfin) – soms vervangen door fiddler Colin Farrell- en Cillian Vallely. Hij speelt op de Low whistle en de uillean pipe, de met de armen aangeblazen Ierse schootdoedelzak. Gitarist Ed Boyd (ook Flook, Cara Dillon en Kate Rusby) completeert de formatie.
Maar wat maakt het vijftal nu zo bijzonder. Lunasa speelt Ierse muziek, met af en toe een uitstapje naar Bretagne, Asturië of Galicië, drie andere Keltische streken. Dat doen ze louter met instrumentale muziek, maar sta niet gek te kijken als Vallely’s schoonzus Karan Casey als verassing soms een paar songs meezingt. In de instrumentals passeren uiteraard de gekende jigs, reels, airs, hornpipes, marches e.d., maar het is geen plat vermaak. Juist de inventieve, complexe, soms polyfonische arrangementen maakt van Lunasa geen doorsnee Ierse feestband, integendeel. Het swingt, spettert, ontroert, maar entertainment met een hoog kwaliteitsgehalte waarnaar je moet luisteren, genieten en ach ja… een dansje mag. Die zorgvuldige, verzorgde en doordachte arrangementen zijn er wellicht de oorzaak van dat gedurende de dertig jaar een relatief beperkte catalogus is gecreëerd. Van de tien officiële uitgaven is CAS uit 2018 het meest recente studioalbum. Vijf jaar daarvoor verscheen wellicht hun meest intrigerende album Lúnasa With The RTÉ Concert Orchestra, waarbij de groep oude(re) nummers opnieuw arrangeerde voor een uitvoering met het orkest. Het laatste Lunasa album verscheen twee jaar geleden. Live in Kyoto bevat 10 nieuwe nummers, waarbij vooral Cillian Vallely zich presenteert als componist.
De groep en de individuele leden assisteerden op albums van de groten in de popmuziek als Natalie Merchant, Mary-Chapin Carpenter, Tim O’Brien, maar ook Bruce Springsteen. Een unieke kans om hun opzwepende tunes te beluisteren in het Dorpshuis, maar luister vooral ook naar de wonderschone melancholieke deunen, zoals The last pint van gitaarvirtuoos Pierre Bensusan, hier gespeeld met drie fluiten (low whistes) met subtiele ondersteuning van gitaar en een zoemende contrabas…
.http://www.theatersaanzee.com
Marius Roeting