De Piek Vlissingen, zaterdag 9 mei 2026 21:00 uur
Door Marius Roeting (foto Richard Beukelaar)
Is dat nu werkelijk zo leuk, dat Rommelhond? Nou, reken maar van yes! Een avondje of middag Rommelhond is ontspannend genieten van een dosis vrolijke muziek met een licht kritische humoristische inhoud met serieuze trekjes. Ongecompliceerd, ongedwongen, maar wel gestructureerd.
Het akoestische kwartet Rommelhond brengt vijf jaar na het album Eindelijk vrij een nieuwe geluidsdrager op de markt. De Zeeuwen Natanaël Boelen (contrabas) en Winnie Haarhuis (drums, zang) worden vergezeld door Brabander violist Max Swagemakers en Erik Van den Berge. Die laatste zorgt voor gitaar, banjo, bandoneon en trompetgeluiden, zingt daarbij en fungeert als hofleverancier van de meeste composities. In wat hij zelf zijn ‘americana-tijd’ noemt bereikte Van den Berge de finale van de Grote prijs van Nederland in de categorie singer-songwriter. Oorspronkelijk afkomstig uit Rotterdam en opgegroeid in Roosendaal woonde Van den Berge jaren in Zeeland. Uiteindelijk belandde hij in het Brabantse Terheijden. Daar werd het album Eindelijk vrij met Rommelhond opgenomen. Waar voorheen Engels de gangbare taal voor de vocalen was, hoorde we nu Nederlandse teksten. ‘Het verlies van vrienden die verdwenen tijdens een zeetocht met de Warnow, op zoek naar het Noorderlicht, luidde een nieuw begin in’ aldus Van den Berge.
Dat de Rommelhonden positief in het leven staan blijkt wel uit de zinssnede ‘Ik val in slaap met een lach’ uit Niet helemaal misschien. Na een opsomming van temperatuur werende bedekende kleding, volgt de ontnuchtering en de kwinkslag met het zingen van de titel van het lied, Kouwe tenen. Humor, die honden… Liedjes dicht bij huis dus uit het dagelijkse leven, vooral over de menselijke relatie(s). Je zou ze alternatieve lovesongs kunnen noemen. De titel van het album komt uit het lied Stekelige pizza, over een platgereden egel op de weg. De hilarische beschrijving heeft wel degelijk een serieuze keerzijde over de door de mens veroorzaakte aanslag op de leefomgeving. Maar het blijft bij het kleine en geen grootste wereldzaken. ‘Lief, eigengereid, niet meelopen met de massa, maatschappijkritisch enz. Dat komt wel in de buurt denk ik”, zegt van den Berge over het repertoire.
De muziek is onconventioneel, van rock, blues, country en folk tot fraaie ballads en veel daartussenin. Opvallend is de fraaie samenzang tussen van den Berge en Haarhuis. De uitvoeringen zijn -ook in de wat meer ingetogen nummers- stevig, dynamisch, opgewekt.
Adem Happen laat je zingen, dansen, schreeuwen, verwarmen, beminnen, knuffelen, rebelleren, lachen, opblijven, dromen, vieren en fluiten. Even ontsnappen aan de echte wereld, of is dít de echte wereld? De albumpresentatie zal ongetwijfeld een klein feestje worden in de Piek ….