Toen Han Polman begon als commissaris van de Koning in Zeeland, ontdekte hij al snel de onverwachte rijkdom aan kunst en cultuur in de provincie. “Zeeland is groot in karakter,” zegt hij. De diversiteit van de voormalige eilanden, elk met een eigen identiteit, zie je terug in de manier waarop cultuur wordt beleefd. “De Zeeuw bestaat niet.”
Een van zijn eerste culturele verrassingen was Het Zeeuws Orkest. Hij roemt het niveau, de vernieuwingsdrang en de samenwerking met jong talent en solisten uit andere genres. Volgens Polman weerspiegelt het orkest de bredere culturele ontwikkeling van Zeeland: grensverleggend en samenwerkend. Ook Zeeland Jazz en het Zeeland Nazomerfestival noemt hij voorbeelden van hoe bundeling van krachten leidt tot groei en uitstraling, terwijl de wortels stevig in de regio blijven.
Een bijzondere herinnering is de voorstelling Hiroshima mon Amour bij de Oesterdam, gespeeld bij eb. “Het was puur Zeeland: eb en vloed, reflectie en ruimte.” Het landschap vormt volgens hem een onuitputtelijke inspiratiebron, ook voor filmmakers en beeldend kunstenaars.
Polman benadrukt dat kunst en cultuur voorwaarden zijn voor groei. “Niet alleen economisch, maar vooral persoonlijk. Kunst leert je kijken met andere ogen.” Muziek speelt daarin een belangrijke rol. Zelf is hij pianist en maakt hij deel uit van Abbey Square, een muzikaal gezelschap met (oud-)medewerkers van het provinciehuis. Ook harmonie- en fanfareverenigingen dragen volgens hem bij aan sociale cohesie en talentontwikkeling.
Dit is een samenvatting van het artikel zoals het geplaatst is in het tijdschrift Uit in Zeeland sept – dec. 2025. Een podcast van het gehele gesprek vindt u op homepage van www.uitinzeeland.nl